واقعیت افزوده(AR)

مشغول­ کردن دانش ­­آموزان در دنیای واقعی و فراهم کردن شرایطی برای تعامل آنها با عناصر واقعی به هنگام آموزش کار ساده ­ای نیست. اگرچه طبیعت و محیط اطراف ما اساسا سه­ بعدی است، اما ترجیح می­ دهیم از رسانه­­ های دو بعدی مثل کاغذ و تخته که برایمان آشناتر، ساده­ تر، انعطاف­­ پذیرتر و ارزان ­­تر می ­­باشند برای امور مربوط به آموزش استفاده کنیم. در مقابل، می­ توان از محیط­­ های مجازی سه ­بعدی تولید شده توسط کامپیوتر که جذاب ­تر و سرگرم­ کننده ­تر می ­­باشند نیز برای آموزش استفاده کرد. اما فراهم کردن چنین شرایطی، نیازمند تهیه­­ ی کامپیوترهایی است که قدرت پردازش گرافیکی بالا و درنتیجه قیمت بالایی دارند. بدین جهت ما استفاده از فناوری واقعیت افزوده را پیشنهاد می­ دهیم.

راه ­­حل جایگزین ساده ­­تر و ارزان­ تر، اضافه کردن لایه­ هایی از عناصر مجازی بر روی محتوای واقعی یک موضوع پیچیده و دشوار است، به­ گونه­­ ای که به واسطه­ ی وجود این اطلاعات مجازی افزوده شده، درک و شناخت کاربر از آن موضوع به میزان قابل توجهی افزایش ­یابد. به عنوان نمونه­ هایی از این دست می­ توان به تمرین عملی انجام یک جراحی پیچیده­ به صورت مجازی اما در اتاق عمل واقعی اشاره کرد. یک سامانه واقعیت افزوده این امکان را فراهم می­ کند تا اشیاء موجود در دنیای واقعی را با عناصری مجازی ترکیب و یا تکمیل کرد. بنابراین در حالت ایده­ آل، استفاده از این فناوری به کاربر این حس را منتقل می­ کند که عناصر مجازی را دقیقا در همان فضایی که اشیاء واقعی نیز در آنجا قرار دارند، احساس کند.

این فناوری صرفا به حس بینایی محدود نیست و می­ تواند به سایر حواس اعم از شنوایی، لامسه و حتی بویایی نیز اعمال شود؛ یعنی عناصری که در واقعیت افزوده مورد استفاده قرار می­ گیرند، می­ توانند شامل متن، تصویر، ویدئو، صدا، مدل­ های سه­ بعدی و انیمیشن باشند.

واقعیت افزوده

تفاوت فناوری واقعیت مجازی و فناوری واقعیت افزوده

نکته ­ای که باید به آن توجه کرد این است که نباید این فناوری را با فناوری واقعیت مجازی یکسان دید. فناوری واقعیت مجازی و فناوری واقعیت افزوده دو مفهوم مجزا می­ باشند که تفاوت­ های عمده­ ای با یکدیگر دارند.

در فناوری واقعیت افزوده، کاربر محتوای مجازی را با محتوای واقعی به صورت ترکیب­ شده و یکپارچه دریافت می­ کند، در حالی که در فناوری واقعیت مجازی، کاربر در درون یک محیط ساختگی و شبیه­ سازی شده غرق می­ شود. شاید به همین علت است که برخی از محققان این حوزه، از واقعیت مجازی با عنوان کاملا غوطه­ ور(1) و از واقعیت افزوده با عنوان نیمه ­غوطه­ ور(2) یاد می­ کنند.

در خصوص ویژگی این فناوری برای آموزش می ­توان گفت که این فناوری به دانش­ آموزان کمک می کند تا با کمک عناصر مجازی همچون متن، ویدئو، انیمیشن و تصویر به عنوان المان­ های مکمل، به اکتشاف و جستجو در دنیای واقعی بپردازند. در واقع یکی از متداول­ ترین کاربردهای واقعیت افزوده، تفسیر و درک فضای واقعی موجود با کمک لایه­ ای از اطلاعات مکان-محور(3) می­ باشد.

از سوی دیگر، فناوری­ های واقعیت افزوده می­ توانند به تجمیع منابع یادگیری واقعی و مجازی کمک کنند. به عبارت دیگر، این فناوری می ­تواند شرایطی را فراهم کند تا به واسطه­ ی آن، دانش ­آموزان پدیده ­هایی علمی­ را تجربه کنند که به صورت واقعی امکان تجربه­ ی آن­ها وجود ندارد؛ به عنوان مثال، مشاهده­ ی منظومه­ ی شمسی توسط دانش ­آموزان بر روی میزشان و یا مجسم کردن فرآیند فتوسنتز در مقابلشان.

شرکت پژوهش و نوآوری صنایع آموزشی به عنوان اولین شرکت تولید کننده و توسعه دهنده محصولات آموزشی مبتنی بر واقعیت افزوده و یکی از شرکت­ های پیشرو در تولید برنامه­ های کاربردی با استفاده از این فناوری در سایر حوزه­ ها اعم از صنعت، گردشگری، تبلیغات، بازار و … آماده پذیرش انواع سفارشات در این حوزه می ­باشد.

 

 

[۱] Fully-Immersive

[۲] Semi-Immersive

[۳] Location-Based

avatar

آخرین اخبار